تحقیق مدل های تبیینی معاصر برای اختلال اضطراب فراگیر (GAD)

دسته بندي : علوم انسانی » روانشناسی

فهرست مطالب

ماهیت اختلال اضطراب فراگیر
اختلالات همایند (همبود) با GAD
تشخیص افتراقی نگرانی و GAD از سایر افکار مزاحم و اختلالات
مدل¬های همایندی مرضی
مدل استقلال (Independence Model)
مدل علت مشترک (Common Cause Model)
مدل پیوستاری/ ساب¬کلینیکی (Spectrum/Subclinical Model)
مدل¬های پیش¬آمادگی/ آسیب¬پذیری (Predisposition/Vulnerability Models)
مدل¬های عارضه/زخم (Complication/Scar Models)
مدل پاتوپلاستی/تشدید (Pathoplasty/Exacerbation Model)
مدل¬های روانی¬زیستی (Psychobiological Models)
تمایز اضطراب و افسردگی
1- تحلیل¬های مبتنی بر مقیاس
2- تحلیل¬های مبتنی بر علامت
3- تحلیل¬های مبتنی بر اختلال
4- بررسی علایم اختصاصی اختلالات (مدل چهار بخشی واتسون)
مدل¬های تبیینی معاصر برای GAD
مدل اجتناب از نگرانی بورکووک (AMW)
مدل فراشناختی ولز (MCM)
مدل عدم¬تحمل بلاتکلیفی داگاس (IUM)
مدل بدتنظیمی هیجانی منین (EDM)
مدل مبتنی بر پذیرش (ABM) رومر و اورسیلو
مدل خلق-به مثابه¬ی-درونداد برای تداوم نگرانی (MAIMPW)
مقایسه¬ی مدلهای تبیینی GAD
مدل یکپارچه¬ی بارلو
منابع


ماهیت اختلال اضطراب فراگیر
اختلال اضطراب فراگیر (GAD)، اختلال رایج و ناتوان کننده¬ای است که به دلیل گسترش و شیوع آن در میان تمام سنین، به عنوان بیماری قرن شناخته شده است. نگرانی غیرقابل کنترل، برجسته¬ترین و اصلی¬ترین ویژگی در این اختلال است که اغلب، مسایل مختلف روزمره را دربر می¬گیرد و در اکثر اوقات روز تجربه می¬شود. GAD برای نخستین بار در DSM-III (1980) تعریف شد. برای انطباق با معیارهای تشخیصی اصلی DSM-III، بیماران مضطرب باید نشانه¬هایی (که دست کم یک ماه به درازا بکشد) از سه دسته از این چهار دسته علایم را دارا باشند: 1) تنش حرکتی؛ 2) بیش¬فعالی؛ 3) انتظار بیمناکانه (که بصورت اضطراب، نگرانی، ترس، نشخوار فکری، و پیش¬بینی و انتظار بدبختی برای خود و دیگران تعریف می¬شود)؛ و 4) گوش بزنگی و پیگردی . ویژگی¬های این اختلال در سال 1987 مورد تجدید نظر قرار گرفت و نگرانی ویژگی غالب شد (DSM0III-R، 1987)، و این تجدیدنظر تا کنون نیز حفظ شده است. ویژگی اصلی GAD عبارت است از «اضطراب و نگرانی بیش از حد (انتظار بیمناکانه) درباره¬ی شماری از رخدادها و فعالیت¬ها (نظیر، عملکرد شغلی یا تحصیلی) که فرد بیشتر روزها آن را تجربه کند و دست کم برای 6 ماه ادامه یابد». ویژگی¬های تشخیصی دیگر شامل سه علامت از شش علامت شناختی، عاطفی، یا جسمی می¬شود: 1) بیقراری، احساس دلواپسی یا عصبی بودن ؛ 2) زود خسته شدن؛ 3) اشکال در تمرکز یا خالی شدن ذهن؛ 4) تحریک پذیری؛ 5) تنش عضلانی؛ 6) اختلال خواب.
همان طور که انتظار می¬رود، شروع GAD در قیاس با اختلال-هایی نظیر وحشت¬زدگی، تدریجی است. سن متوسط کسانی که برای درمان مراجعه می¬کنند، 39 سال است و رپی خاطر نشان می¬سازد که میانگین شروع (حدود 16 سال) و مراجعه به درمانگاه تقریبا 25 سال است. این احتمال وجود دارد که GAD در بزرگسالی نشان دهنده¬ی نوعی آمادگی درازمدت برای اضطراب، یا تمایل به نگرانی باشد که شاید از کودکی وجود داشته است. دوام GAD برای فهم ماهیت آن حائز اهمیت است. بین 60% تا 80% از بیماران گزارش می¬کنند که در تمام عمرشان نگران یا مضطرب بوده¬اند که این خود نشان دهنده¬ی میزان همیشه بالای اضطراب صفتی است. در حقیقت، خود بیماران، اضراب و نگرانی را به صورت یک ویژگی ثابت شخصیتی قلمداد می¬کنند (کلارک و فربورن، 1997).